عقد صلح

عقد صلح

در این نوشته شما با عقد صلح و شرایط آن آشنا می شوید .

تذکر : به دلیل اینکه تمام مطالب سایت به صورت خلاصه از کتب اساتید و همینطور کتب قوانین تایپ می گردد ، به همین دلیل از عزیزان تقاضا داریم در صورتی که قصد استفاده از مطالب سایت را دارند حتما منبع این مطالب www.lawgostar.com را ذکر نمایند و در غیر اینصورت مدیریت سایت یرضایتی در قبال استفاده از مطالب را ندارد و شرعا و قانونا حرام می باشد .

کلیات

صلح مصدر است و به معنی تسلیم و سازش آمده است . در اصطلاح حقوق صلح عقدی است که طبق قانون دو طرف در پیدایش یا زوال یک رابطه حقوقی توافق می کنند . در قانون مدنی تعریفی از صلح نیامده است .

کسی که مالی را به عنوان عقد صلح به دیگری می دهد اصطلاحا مصالح و طرف دیگر که این انشاء را قبول می کند ، متصالح گفته می شود .

شرایط عقد صلح

برای اینکه عقد صلح صحیح باشد ، باید دارای شرایطی باشد که این شرایط عبارت است از :

الف ) اهلیت طرفین عقد : طبق ماده ۷۵۳ ق . م . طرفین صلح باید دارای اهلیت باشند . بنابراین صلح مجنون و صغیر غیر ممیز باطل است و صلح سفیه و صغیر ممیز غیرنافذ است و با تنفیذ سرپرست ایشان نافذ و معتبر خواهد شد .

ب ) مورد صلح باید دارای مالیت و منفعت عقلائی و مشروع باشد .

ج ) جهت عقد صلح اگر هنگام عقد مورد تصریح قرار گیرد ، حتما باید مشروع باشد و الا عقد صلح صحیح نیست .

د ) قصد و رضا : طرفین عقد صلح باید دارای قصد انشاء باشند . فقدان قصد در هر یک از دو طرف باعث بطلان عقد خواهد بود و فقدان رضا طبق ماده ۷۶۳ ق . م . سبب عدم نفوذ معامله می باشد .

ماده ۷۶۷ ق . م . مقرر می دارد که هرگاه بعد از عقد معلوم شود که موضوع صلح وجود نداشته و منتفی بوده است ، صلح باطل است .

باید دانست که مورد صلح حتما باید معین باشد و تردید در آن باعث بطلان عقد خواهد بود . مثلا هرگاه شخصی یکی از دو فرش خود را به نحو مردد در مقابل مبلغی به دیگری صلح کند ، صلح مزبور صحیح نخواهد بود

ww.lawgostar.com/